كردن پلكها به حركت در مىآيند اين كلمه كنايه از نگاه كردن است ، بنا بر اين تعبير به « * ( قاصِراتُ الطَّرْفِ ) * » به معنى زنانى است كه نگاهى كوتاه دارند و در تفسير آن احتمالات متعددى داده شده كه در عين حال قابل جمع است . نخست اينكه : آنها تنها به همسران خود نگاه مىكنند ، چشم خود را از همه چيز برگرفته ، و به آنان مىنگرند . ديگر اينكه : اين تعبير كنايه از اين است كه آنها فقط به همسرانشان عشق مىورزند ، و جز مهر آنها مهر ديگرى را در دل ندارند كه اين خود يكى از بزرگترين امتيازات يك همسر است كه جز به همسرش نينديشد و جز به او عشق نورزد . تفسير ديگر اينكه آنها چشمانى خمار دارند ، همان حالت مخصوصى كه در بسيارى از اشعار شعرا به عنوان يك توصيف زيبا از چشم مطرح است ( 1 ) . البته معنى اول و دوم مناسبتر به نظر مىرسد هر چند جمع ميان معانى نيز بىمانع است . كلمه « عين » ( بر وزن مين ) جمع « عيناء » به معنى زن درشت چشم است . بالآخره آخرين آيه مورد بحث توصيف ديگرى براى همين همسران بهشتى بيان كرده و پاكى و قداست آنها را با اين عبارت بيان مىكند : « بدن آنها از شدت پاكى و ظرافت و سفيدى و صفا همچون تخم مرغهايى است كه نه دست انسان آن را لمس كرده و نه گرد و غبارى بر آن نشسته ، بلكه در زير بال و پر مرغ پنهان و پوشيده مانده است » ! ( * ( كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ ) * ) . « بيض » جمع « بيضه » به معنى تخم مرغ است ( هر نوع مرغ ) ، و « مكنون »

--> ( 1 ) « روح المعانى » جلد 33 صفحه 81 .